
كتابخانه مركزي و مركز اسناد دانشگاه اصفهان برگزار ميكند :همايش اخلاق حرفه ای کتابداری و اطلاع رسانی با حضور اساتيد و صاحبنظران علوم کتابداری و اطلاع رسانی دكتر ابراهيم افشار،ابراهيم عمراني،ليلا مكتبي فرد روز چهارشنبه ۵ تير ماه از ساعت ۸-۱۳ (همراه با پذيرايی ناهار) در تالار فارابی دانشکده علوم تربينی و روانشناسی دانشگاه اصفهان برگزار می شود.علاقمندان برای ثبت نام در اين همايش می توانند با تلفن ۷۹۳۳۱۹۰ تماس حاصل فرمايند.هزينه ثبت نام در اين همايش برای دانشجويان ۳۰۰۰ تومان و براي كتابداران ۵۰۰۰ تومان میباشد.
کتابداران مردمانی خاصند با حرفه ای خاص تر . مردمانی خاص بدان جهت که با گستره وسیعی از مخاطبان سروکار دارند ، چه در یک کتابخانه عمومی و چه در یک کتابخانه عظیم دانشگاهی این وسعت مخاطب بروشنی به چشم می خورد . سیل مخاطبان کتابخانه ، از کودکی تازه سواد آموخته تا عالمی که عمری را به مطالعه و تالیف و تصنیف گذرانده و دانشجویی تازه وارد تا اساتید سپید مو ، همه را در بر می گیرد . این طیف وسیع مخاطب نیازمند توانایی های اخلاقی و رفتاری بسیاری است تا بتوان به هر دسته از مراجعان بتوان خدماتی مناسب نیاز ها و خصوصیاتشان ارایه کرد . . .
اخلاق حرفهاي[1]. به مجموعهاي از كنشها و واكنشهاي اخلاقي پذيرفتهشده كه از سوي سازمانها يا مجامع حرفهاي مقرر ميشود تا مطلوبترين روابط اجتماعي ممكن را براي اعضاي خود در اجراي وظايف حرفهاي فراهم آورد اخلاق حرفهاي گويند (5: 59). اين اخلاق دربرگيرنده مجموعهاي از احكام ارزشي، تكاليف رفتار و سلوك، و دستورهايي براي اجراي آنهاست (2: 92).
در حرفه كتابداري و اطلاعرساني، قوانين و اصول معمولاً بر اعمالي اشاره دارد كه انتظار ميرود در جهت اهداف، مقاصد، و الزامهاي حرفهاي باشد (5: 59). كتابداران و اطلاعرسانان در زمينه انجام وظايف حرفهاي خود در جامعه مسئوليتهاي اخلاقي خاصي دارند تا آزادي افراد بر اثر فشارهاي محيط خدشهدار نشود و امكان همزيستي همگان با تبادل درست اطلاعات فراهم آيد (1: 24).
تاريخچه. حرفه كتابداري و اطلاعرساني اندكي دير به عرصه قوانين و رفتارهاي اخلاقي وارد شد. قواعد اخلاقي نخستين بار در قرن نوزدهم توسط مري پلامر[2]، مدير دانشكده كتابداري مؤسسه پرات[3]، مطرح شد كه گفت "پزشكان، حقوقدانان، روحانيان، استادان دانشگاه، و افسران ارتش و نيروي دريايي داراي مقرراتي با اين پيشفرض هستند كه درستكارند و مايلند چنين بمانند. كتابداران و مربيان نيز بايد قوانين اخلاقي خود را وضع كنند" (5: 59).
انجمن كتابداران امريكا، عليرغم بحثهاي مكرّر در نشريات و مجامع حرفهاي، تا سال 1938 قواعد اخلاق حرفهاي را تدوين نكرد. سالهاي متعاقب آن نيز جنگ فراگير شد و سپس مك كارتيسم حكمفرما گرديد. اين امر افكار عمومي را بر محور آزادي هوشمندانه متمركز ساخت. قواعد اخلاقي كتابداران آن دوره در سال 1939 در "لايحه قانوني حقوق كتابخانهها"[4] و نيز در سال 1953 در "بيانيه آزادي خواندن"[5] توسط انجمن كتابداران امريكا منعكس گرديد (6: 47).
برای خواندن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید.